Yalnızlık Şiiri 14 Eylül 2016 İsa Karatepe 2,543 KEZ OKUNDU İSA KARATEPE Yalnızlık Şiiri Yalnızlık kuruyan bir ekmek gibi duvarların kıyısında kimsesiz. Ve düş/se öpüp alnına koyacak kadar namuslu ve tertemiz. Duvarların kıyısında kimsesiz kuruyan bir ekmek gibi yalnızlık. DİĞER YAYINLARI: Sevmek Sana Benzemektir… Aşkına Yazılan Aşk Bilir Beni Kayıp Kentin Âşıkları Kent ve Şair Yeni Bir Bardaktır Aşk Yitik Seremoni Elvira (Bura Dersim’dir Begiim) Marejo VII (Yüzünün Sahiline Göç Eden Martı) Marejo VI Zamanın Kumları-Mirina Ser Dilê Te Marejo V (Aşk Ve Poetika) Marejo IV (Gelincik ve Ayna) Marejo III ( Mavi Kızın Şarkısı) Marejo II (Mavi Papatyalar) Ala Paça (Ali Seydinin Memmet) Marejo (Ay Işığı ve Yıldız Yolu) Sahra ve Şimal Amareute Sim ü Zer “Avluların Şarkısı” Aney ya da Yokluğa Ağıt Seyyah ve Zaman Sevmem Artık Hayırsız Makamlar Tükenir Aşk’ı Bir Handa Kul’u Zebun Eden Kays’ı Bilir mi Şirin’e Ferhat’ı Öğretemedim Velhasıl Yüreğim Aynadaki Bilge İyi Ki Doğdun Yarın Kirpiklerinde Seken Hayat Gün Batımına Sone(m) Dünde Kalan Yarınlar Dokuzuncu Senfoni Şems’e Dönen Leyl Aşka Sone Rüzgâra Ağıt Butîmar On Üç On Dört Seyyah Cümleler Hüzün Yüzüm Dedim ki! Araf-ı Aşk Yitik Gölgeye Ağıtlar Üç Yüz Altmış Beş Eksi Bir Eşittir Hayat